Category Archives: HASAN HOCA

8’E MART’E

Share Button

Ez henî bawerkena ke wendoxê mi pero, mana 8’ê Martê rindek zanê. La belê reyna ji ez, kilmek mana 8’ê Mart’ê sero vindi.
Tarixe de rind veciyo meydan ke ciwake dinya de, cinsê cenîyan; qasê 5 hezarî serre naye ra raver, heyanî roj ewroy bindeste sistemê camerdan de mende. No çî eyno no vate ke; cenî 5 hezar serre, naye ra raver bîye kole, kewte bindestê sisitemî, bîye esîrê camêrdan.

XİZİR; OMİDO, BAWERÎYA, HEVALO, XELAS A

Share Button


Her vaş serê koka xo kewe beno.
Her çuçikê bi zone xo wanena.
Çîyo ke koka xo sero visiya/qut bi; edî kengere verê vayo. Persenê vane; “Kengero welate to kotîyo?” Kengerî vato; “ez nezana va zano.”
La belê rastîya ma a wa ke ma Kurdê Alewî; xeli xeli koka xo sero kevtîmê dûrî û qut bîme. Metrepolanê Tirkî de, e Ewrûpa de bimê vila û bîmê vindî.
Koka ma kotîya, kulturê ma çiyo, ziwanê dayika ma kam ca de mend, bawerî û îbadete ma seneno, ma kam ca ra ameyme?

1.Alevi konferansında notlar..

Share Button

  1.GÜN: Konferans; Cigerxwîn Kültür Merkezi Salonu’nda yapıldı. Çağrılı bulunan 300 kişilik davetlinin fazlasıyla icabet ettiği, katılım sağladığı sabahın erken saatlerinde görmek mümkündü. Heyecanla merkeze yönelen, kartlarını alan, birbiriyle buluşan hasret gideren dostlar…

Yol erkânı olan, talip ve muhibbin sevinci, mutluluğu gerçekten görmeye değerdi. Çağrılı olanlar, geniş bir yelpazeden geliyorlardı.

 Alevi Kurumları’nın başkan ve yöneticileri,  kanat önderleri, Alevi Pirleri, yazar, araştırmacı, sosyolog, antropolog, tarihçi, gazeteci olan kimseler ve şahsiyetler…

BU HALK BU YÜREK UNUTMAYACAKTIR SİZİ…

Share Button

Gün geçmiyor ki kara bir haber gelmesin. Gün geçmiyor ki bir ölüm haberi yüreğimizi dağlamasın.
Kerbela’dan-Yavuz’a… Koçgiri’den-Dersim katliamına… Şeyh Sait’ten – Zilan’a… Maraş’tan, Madımak’tan- Gazi’ye… Roboski’den -Paris Katliamı’na kadar sürüp gelen derin yaralar, yürek acılarımızdır, kara kıymıklardır, yüreğimize saplanan.
Tarih boyunca katliamlara maruz kalan Kürt Alevi halkı; -bilinmelidir ki- bu kalleş ve hunhar saldırılara karşı, boyun eğmeyecektir. Yaşatılan katliamlar; ne ‘nasip’ ne de ‘kader’dir. Yukarı Anatolya’nın kadim halkı; dil, inanç, adalet, eşitlik ve halkların kardeşliği için mücadele vermede kararlıdır, bundan da asla taviz vermeyeceğine gönülden inanıyoruz.

YARENÎ Û SUHBET A PÎRÊ MİN, ELÎEBA

Share Button

Yekitîya malbatê

Nîvisandinê ku pêşda  hatûbûn holê min wan nîvîsan da ji anîbû ziman. Min bi sala hingiv firot Pîr Elîeba. Pîr Elîeba ji hingiv digirt û dibir Estenbolê da didan firotan. Dîsa salek hatîye em hingiv didin kêşandin û dipêçin. Şixulê keşandin û peçandine ji;  gelek zahmetê, kese ku alîkarîyê bike ev ji tunê. Lê belê bira ê minê piçûk der malêyê, me agahî şand, “vere me ra alîkarîyê bike” agahîye ku me ra  hat, gotîyê; ‘Ezê verim.’ Me bi dest kêşandin û pêçandin a hingiv kir, çavê me lê hatin a rîya vî  çû, lê belê bira min nehat. Hama hama kêşandin qût be, we deme da ‘alîkar’ derket hat.

PÎRE MİN, ÊLÎABA

Share Button

PÎRE MİN, ÊLÎABA
PÎRÊ MIN,
Serî da ez lêborîna xwe dixwazim, min ef bike. Wexta ku tu gîştî ser dilavanîya xwe, ez welat bûm. Tu; Estenbolê da gîştî rahma xewdê. Dua meya herî mezin û qebul; xwdîyê bav û kalan te jî qetera duwazdeh îmam ê pak ne qetînê!
Pîrê min, ez bîr û bawerim, tu; qeterê îmaman û bav û kalan da dimeşî. Rê a te vekirî û ronahî be, te ra oxur be, pîrê min, oxur be!
PÎR Ê MIN,
Zimanê dayîka te Kurdî bû. Te bi xwe ji, zimanê Kurdî, devok a kurmanci da; xweş û delal sohbet dikir, dua dikir. Dîsa ez bawerim, pîrê min te; dibistan û perwerdehî nedîtî bû. Loma ku tu waqas pîr û pak xuya.
Qezîkirin a teya têri, rabûn û rûniştîn a teya giran, sîma û şexsîyet a teya xweşîk, zikr û îbadet a teya heja; nav gelê meda navdar bu, ez bawerim ver ji didomîne.

YA XİZİR Ê KAL …

Share Button

YA XİZİR Ê KAL (Kurmanci)
Demé beré da,  em ke welaté xwe da  dijîyan, pîr é me , mezin û zane me hemûyan digot;
-Bira herkes gor zana xwe, bi zimané xwe; dia bike û ban a Xizir é Kal ke.
-Bankin gele talib û mihib, biben; Ya Xizir é Kal, ya Xizir é ser kelek û gemîyan; tu îmdad a me da dîdar bî!
Em vé gotûn a peşîyan dubare dikin û dibejin;
-Xizir é Kal, Xizir é ser kelek û gemîyan tû xwe bihgî insané meye xérxwaz. Însane ku tengasî da, însane me kû eş û jané dîkşînîn, Ya Xizir Kal tu; dîdaré awanan bi. Tu; fersend de nedî zalim û zlimkaran.
* * *
Belé rojé ku em tedanin, yané rojé meha Sibaté; hemû roj, roj é îbadet a Xizir é Kal’in û rojé; binbarek in.
 Me de gundé xwe da, wan rojan da rojî digirt, loqme û nîyaz dida. Réberî ya pîr û raberan da cem û ciwat danîn şûne.
Dawîya se roj,  rojî ra dû; kese ku îmkana wanan hebû, wan kesan, qûrban ji serje dikir û goşté we qûrbané hemû gundiyan, hevra parve dikir.
Rasti ewe ku; welat da roj é Xizir; roj é xer û xéran bû, roj é; hevdîtin û hevhatin é bûn, Şaşî û xeletî  vé  roj é Xizir da serrastî dihat pe, heskirin; naw ciwat da qedim diman.